İsTanBuL

Bugün İstanbul için bir kez daha düşündüm.Acaba İstanbul' da yaşayacağım inadıyla bu güzel şehri hiç yaşayamıyor muyum diye.. Sanırım öyle.. Nasıl olsa bu şehirdeyim giderim die bir çok yerine gitmeyi erteliyor insan..Trafiği, tinercileri, çingeneleri, b.ku püsürü. o kadar çok şey var ki negatif olan..Bazen de düşünüyorum İstanbulu sevmek yar' i sevmek gibi iyisiyle kötüsüyle sevmek mi ?? Bazen hayranım bu şehre ama bazen kaçıp gitme duygusundan da kendimi alamıyorum..

nerelere gitsem,ne yapsam??

Bazen çok yorulduğumu hissediyorum, bir de herşeyden çok sıkıldığımı..İşte bu aralar da böyleyim. İçine saplanıp kaldığım ve ne yapsam çıkamadığım bir bataklıktayım sanki...Kulaç atıp çabaladıkça daha da gömülüyorum..Dışarıdan kimse duymuyor. Bağırsam da dönüp bakan yok. Attığım her adım, her söz bana eksi olarak dönüyor ve herkes bana kızıyor. İşaret parmaklarını sallayıp - olmaz olmaz ayıp, - hatalısın , -çok yanlış ... deyip duruyorlar.. Herkesi memnun etmeye çalışmaktan yoruldum artık. Biraz hayata karşı umursamaz olabilseydim keşke..
Bu aralar gerçekten yorulduğumu hissediyorum artık...