29 Haziran 2008 Pazar

Tiyatro Sahnesi

Bazen birden çok parçaya bölündüğümü düşünüyorum..Birden çok ben var sanki etrafımda.Ailedeki ben, işteki ben, sevgili olarak ben, arkadaş olarak ben, ... . Bazen tüm bunlardan yoruluyorum ve dengeleyemiyorum sanki..Ama aslında hepimiz böyleyiz, hayatta hepimizin takındığı farklı roller var. Hayat bir tiyatro sahnesi, bizlerse o oyunda bazen başrolde bazen arka rollerdeyiz.Oyunu oynarken trak geldiği anlar olduğu gibi akıcı bir şekilde oynadığımız zamanlar da oluyor işte o anları çok seviyorum:) trak geldiği anlarda da yanında sufle veren birilerinin olması çok güzel,onlara sonsuz teşekkürler,iyi ki varsınız.. Önemli olan bir şey daha var, her ne olursa olsun oynadığın oyunun hakkını verebilmek ve oyun bittiğinde ayakta alkışlanmak...
Umarım bunu hepimiz yapabiliriz.

25 Haziran 2008 Çarşamba

Dört Nikah Bir Cenaze

Evlilik güzel şeydir heralde, ben henüz yaşamadım. Hoş yaşayıp yaşamayacağımı da bilmiyorum ama umarım bu fani dünyadan uçmadan onun da tadına bakarım. Delikanlı çağlarımda evlilik denilince anne babalarımızın yaşadığı tipik evlilikleri düşünür ama tezat olarak sadece o adamla evlendiğini, ailesinin yakından uzaktan geçmeyeceğini düşünürdüm. Yok, yok hiç de öyle değilmiş, anladım. Yaş kemale erdikçe aslında herkesin evliliğini istediği gibi yaşayabileceğini, belli kalıplara sokulmadan hatta karı-koca değil de sevgili olarak yaşanan bir evliliğin daha iyi olacağına kanaat getirdim.Aşkı tüketmemek bununla mümkün heralde. Ha, hazır yeri gelmişken aşkın ömrü 3 ay yok 1 yıl tarzında söylemlere de kıl olmaktayım. Neyse ayırdına vardığım bir diğer şey de aslında sadece o kişi ile evlenmediğin, ailesi ile evlendiğin hatta ailelerin birbirleri ile evlendiği oldu. Atalarımız boşuna dememiş davul bile dengi dengine diye.
Denginiz olan davulu bulmazsanız nikah,düğün herkes için cenazeye dönüşebilliyor çünkü, inanın deneyimle sabit cenazede olmak gerçekten çok can sıkıcı oluyor..
Bu yıl evlenecek tüm arkadaşlarıma şans diliyorum umarım denklerini bulmuşlardır biz de düğünlerinde eğleniriz..

10 Haziran 2008 Salı

Ayaklarım uf oldu!!

Yazı yazmak istiyorum ama öyle yorgunum ki... :( Evde oturayım, zengin kocam bana baksın ben de ayaklarımı uzatayım istiyorum yaaaaaaaaaaaa... Nasıl bir meslek seçmişim ben, okuldayken hiç böyke anlatmamışlardı... :(