kimse gördüğün kadarından ibaret değilmiş,bunu anladım.

Bugün beni şaşırtan iki şey oldu..Sabahtan Beyoğlu Adliyesi' ne gittim.Hay Gitmez olaydım çıkamadım akşama kadar...Alık ben işlerimi eksik yapıp gelince geldiğim yoldan geri dönerek adliyenin yolunu tuttum ikinci defa..Neyse kopnu bu değil aslında. Adliye Baro odasında görevli bir Arif Abi var.Sevecen iyi yürekli hoş sohbet bir adam..Bugün onunla ilgili beni şaşırtan şeyler öğrendim. Aslında mali müşavirmiş kendisi ama mesleğini hiç yapmamış..Konfeksiyonculukla uğraşmış,işyerinin müdürmüşşEtrafında mankenler, üretim, müşteriler..İşini de çok seviyormuş ama sonra iflas etmiş yıllarca değişik işler yaptıktan sonra Baro odasında çalışmaya başlamış..İkinci şaşırtan olaysa bindiğim taksicinin anlattıklarıydı..Üstü hali pek bi özensizdi ama tatlı yaşlı bir amcaydı.O da seneler evvel özel bir bankada şef olarak çalışırmış..Sonra emekli olup taksiciliğe başlamış..Bu ne be dedim kendi kendime..Bİraz sonra tanışacağım başka biri de eskiden ben ünlü bir şarkıcıydım, yok hayır isim yapmış bir profesördüm ... Diyecek heralde dedim. Anlaşılan kimse göründüğü gibi değil bu hayatta, ya da sanıldığı gibi.