Belki o zaman her şey güzel olur(?) .

Hayat çok rahatsız ediyor bazen..Ne zaman nerede ve kiminle olmak istediğinizi seçemiyorsunuz. Herkesi memnun etmeye çalışırken aslında kimseyi memnun edemediğinizi hatta daha çok üzüldüğünüzü görüyor sonra bunun üzerine daha da üzülüyorsunuz... Bilen biri varsa anlatsın,
" insanları idare etme sanatını" . Bazen keşke böyle bir ruha sahip olmasaydım diyorum, belki daha naif, sessiz, dingin bir ruh olsaydım... Ama yok, tam tersi. Asi, özgürlüğüne düşkün, hesap vermeyi sevmeyen biri olmak ...İşte bütün mesele bu. Hayatta yaptığım herşey daha da özgürleşebilmek için, içimdeki bu duyguyu dizginlemek mi daha iyi yoksa oluruna bırakmak mı her şeyi? Hoş oluruna bırakabilmek de bir meziyet, du bakalım n'olcak diye bekleyebilmek de.

Umarım ben biraz du bakalım n'olcak demeyi öğrenirim çevremdekiler de beni biraz daha özgür bırakmayı. Belki o zaman her şey güzel olur..?